Gwara polska

dmuchać (stsł. duchu) dąć; wiater zacon duhać.

przecież, wszak: dyć go znacie; dyćek zalubiła jednéj matki sena, bodajby go była bystra woda wziena.

wieś.

dziś.

kochanka (cf. fräulein).

kochanek.

zamiéć śniéżna.

ziele na górze zwanéj Kopą (6000′) uwa- żane za skuteczne przeciw konwulsyjom.

płastwo domowe, drób: kury, kaczki, gęsi.

skopki do dojenia mléka.

gospodarz, góral.

narzędzie muzyczne.

odzywać się: Strynicka se głosi. Cemu se nie głośicie?

krawędź, wązki grzbiet skały; zdrob. grá- nik: owce heń graniem idą.

grzbiety skaliste (turnie) razem ze sobą połączone.

ziemniaki.

odzienie wierzchnie, kroju palta lub al- gierki, z sukna grubego, koloru brunatnego lub białego. Zwykle góral 1. góralka noszą gunię zawieszoną na ramio- nach jak płaszcz; czasami wdziéwają na rękawy.

tytoń mocny, bardzo nieprzyjemnego zapachu.

tak, o haj o tak,

pastwisko na bokach gór lub między górami: „hala je to wsystko, gdzie sie pasie bedo”. Halami nazywają téż wysokie łyse góry, nad granice lasów wybiegające. Gó- rale u stóp tych hal mieszkający zowią się Podhalanami.

kupy kamieni dobyte z głębi ziemi (w dolinie Kościeliskiéj).

silny wicher południowy, wiejący z południa od hal zwykle jesienią, i sprawiający spustoszenia w dobytku góralskim.

huty żelazne w Zakopanym.

tam: to hań jest Corstyn.

właśnie; tu haw tu właśnie.

górnik, robotnik górniczy (niem. Hauer).

chyba.

wnet, prędko, prędziutko: pół śklanki hned wepiją (podobnie: chnet obok wnet w staropols.).

tylko: mam troje jacy bedła; tu ne ma co wi- dzieć jacy tę grotę.

pastwisko dla jagniąt, „gdże wegańają ja- gńęta i one se tam pasą”.