Gwara polska

wyraz obelżywy; por.IV, 303; 3; 47; I, 38.

część wozu

podwałczyć, nie wymawiać głoski ł

dom: „na chyżu”—w domu; por.hyż, patrz wyżej : chize; por.ochowski „Toruńskie nocy”: „w noc na chyzie”.

zgrub, od czepek: „ożyli mi te czepczyszcze, żą kochać te chłopczyszcze”, pśń.

1) walec szosowy; 2) krąg, w którym chodzą ko- nie zaprzężone do młockarni lub sieczkarni; przen.: „cho-

dowcipny, zręczny do roboty; por.ryj- kowskionika: dochcip.

diachylum

na nowo (de novo?)

gardy.ostowice, pt. puławski.

grzęda np. kartofli, okraczka, p.grąbla, II, 247.

lm. rzeczy do ubrania służące, odziewa, odzież żeńska; por.8.

iść na kądzielnice, tj. zebranie kobiet wiejskich, odbywające się bardzo rano, przed świtem, dla przędzenia; por.doświtka i „arodawne przy- słowia dla ochronek”, Poznań uupańskiego, str. 81.

jarzmo

podwieczorek; por., An I, 42, II, 277, eziniacy Ateneum 1881, t. IV, str. 443, IV, 308, powsz. r. 1889 „Nasze sioło”, str. 212.5.

krzyżyk drewniany, lub wić kręcona, którą obnoszą od chaty do chaty po wsi, prosząc na pogrzeb zmarłego; sta- wiają ją pod oknem chaty, mówiąc: „ndmta karbę”.aści- ciel chaty obowiązany jest odnieść ją do sąsiada.

kilka; por.49, III, 87.

część radła, klęk (i wsiach są- siednich zatracone są nosówki).

duża kość, : „psu daje się knagę”.

wielkie drabiny w wozie służące do zważenia zboża w snopach (od kopa)

kwoli, iowskie.

tak lud przezywa mieszczan w(„ra- chuje sie kulon”); por.IV, 316: kuldon, kóldón, II, 259: gulon, A. Dygasiński Kuba Gąsior, str. 24: „Kul- don zenicy albo z Nowego Miasta”, p. gulau.

kto kurzy czyli pali papierosy, fajkę

twardy

tak lud wnazywa mieszczan zleśnicy inicy (=męlcal); por.G26, II, 259, ezinia- cy Ateneum 1881 г., t. IV, str. 441: „mękal, przezwisko chłopa ze wsieziny”.

mama; nanusiapisze bł.=błę- dnie (?); por.III, 426, III, 738; nęnula: „ęń ze, nenulo. w rogu stołu, I Pobłogosław córkę do ślubu”, pśń.

część pługa; por. nasad.

wprowadzić w biedę

omnibus

grzęda kartofli; por.okraczki. okrąglak- rodzaj tańca wirowego