Gwara polska

dziecko, : „Trzeba jej dać na garnuszek, || Bo jej zbije bębełuszek”, pśń. odowca, „A dajcież jej na garnuszki || Wytłuką jej bębełuszki”, pśń.; bębełusek: „Trzeba jej dać na garnusek, Zeby jad bębełusek”

jajka; por. art. W. Pola w książce: „Kło- sy i Kwiaty” (1869): „Z pamiętników siołu” str. 8 (podeskidem).

Napominam was”, pśń. woj.; potretwas: „Ura chłopcy, ura wräz, |erzcie szable potretwas”, awska, pt. Kozienicki.

kłamca, człowiek wygadany, adwokat; por.4 brechać.

tyczący się chłopca, należący do chłopca, : „służba chłopczyńska”, tj. służba chłopców czyli parobków

dziewczyna dorosła

rodzaj pierogów z kaszy jaglanej, zawijanej w liście ka; pusty

tak sąsiedzi nazywają mieszkańców wsi Ję- drzejów, Batorz (Batórz)ała, yłowice i in. w okolicachowa, od częstego używania w mowie wyrazu jacy.

przychodniów odemiernik, używających wyrazu kiej, nazywają wkiejcunami.

1) część krętawki (p.), żerdź kręcąca się na słupie, na końcach której siadają bawiący się; ; 2) rodzaj zielska, y nie o takiej kobylicy (equa) wspomina kazanie z glos. pol.wnr. 161, patrz Erzepki „Szczątki dawnej polszczyzny”, 1890, str. 10?

kołyska: „A wy, baby, do dzieci, | Bo wam z kołysy wyleci”, pśń.

kleryk

lubczyk (?): „Jest ściezecka do ogródecką, | Do lu- bowego ziela”, pśń.ała

krztuszący się przy jedzeniu; por.747: włogawy.

najmilsza

tręzelka

oszust

owczy

patrontasz: „Hurma wraz, hurma wräz, |erzcie z so-

miejsce pod oknem: „chodzić po podokniu”, , pod oknem.

przeszukać, przetrząść: „ąd goście przyjechali, | Co nam zielone podwórko ponepali?”

pozwolenie; por.55, 69, 245.

obrzęd przepijania wianka podczas wesela

brzuszek palca; por.I, 74.

noc, podczas której ludzie nie śpią, lecz modlą się lub śpiewają, np. gdy kto umrze, podczas wesela i t. d.; por.II, 276, III, 732, 1891, t. I, 253: pusty wieczór.

czego tam szukasz?; „nasza kucharka po garkach nipa”, pśń.neści, naści-masz; por.I, 125.

rodzony: „zepijaj do tatula, |zepijaj do rodnego”, pśń. wes.; „Będę żal zadawala | Swojej rodnej ma- tejce”

rolnik: „Piją ją (gorzałkę) tam i rolacy, || Bo to trunek jest do pracy”

drąg, którym siano na wozie się przyciska

sito: „Siciny, marszałkowie, siciny, | Będziem pannę mło- dą czepili”, pśń.