Gwara polska

zir. od bednarz: „I znalazła bednarczuczka, co obrączki niesie”.T.

jajka; por. art. W. Pola w książce: „Kło- sy i Kwiaty” (1869): „Z pamiętników siołu” str. 8 (podeskidem).

Napominam was”, pśń. woj.; potretwas: „Ura chłopcy, ura wräz, |erzcie szable potretwas”, awska, pt. Kozienicki.

ćholoszme, Т.; por. rus. chołoszni.

dowcipny, zręczny do roboty; por.ryj- kowskionika: dochcip.

dziewczyna; por.II, 126, nr. 806, 3; II, 246; pol. w op. ludu, 1881, str. 24.

człowiek dużo jedzący: „Zeby wiedzieli, zem był jada- kiem”, pśń.; por.: jadacz.

kocioł, odaśnika.

chłopiec; por.I, 318, aju, nr. 44.

kto kurzy czyli pali papierosy, fajkę

welon

przezwisko pog.wzięte z dyjalogu, odbywają- cego się tu podczas świąt Bożego Narodzenia. Pasterz je- den pijąc do drugiego mówi: „Na zdrowie ci, ęci włos!” (p. wyż.). Ten odpowiada: „Pij zdrów, Maścibrzuchul”

niespodziewanie (z niedobaczenia); por.54; por. z nieobaczka, II, 92, wyd.1886.

pokrzywnik, znajda

przemienić się: „przekinął się w wilka”, , „przekinąć się na inną wiarę”; por. Szymono- wicza Castus Joseph przekł. Gosławskiego (1889) w. 1299.

kozieł sarny, rogacz; por. Matusiak: „Na- sze kwiaty polne”, 1881, str. 11.

wesoły; por.70, 77: skowroźny, I, 52.

pieniądze składane przez gości weselnych na korzyść państwa młodych przy piciu piwa, w.zywowólka; por.I, 89: perepoj.

chodzić po szczodrakach w Trzyóle, , w innych miejscach w Nowy

nawsie, przestrzeń znajdująca się miedzy dwoma rzę- dami chałup, obejmująca prócz drogi i pastwisko, asienin, Nasutów pt.i; por.nr. 3.