Gwara polska

dziecko, : „Trzeba jej dać na garnuszek, || Bo jej zbije bębełuszek”, pśń. odowca, „A dajcież jej na garnuszki || Wytłuką jej bębełuszki”, pśń.; bębełusek: „Trzeba jej dać na garnusek, Zeby jad bębełusek”

mieć bliźnięta

(lruchna: „Wy drużeńki, bojareńki, pośli, pośli precz”, pśń. wes.

1) chodaki, , 2) trzewiki bez obcasów

„Lesie, lesie, rozwijaj źe się, |ona dąbrowino”

zdawien dawna; zdawnia zdawnieńka

dość, dosyć

drużba

dzieci, dziatki: „Wyjdź do nas maty, zywitaj swoje dziaty”.pśń. wes.

rodzaj pierogów z kaszy jaglanej, zawijanej w liście ka; pusty

zły

lm. zebrania prządek

coire

lemieszka z mąki lireczanej, jadana z mlekiem, -; por.80: kulaha, ros. kułaga.IV, 645.

przym. od mamula: „Wender, Anusiu, wender, od ma- mulinych węgieł”, pśń. wes.

pog. przezwisko: „o ty morągu”, por.

część koszuli doszyta, dosztukowana

nadzieja, :

mowa weselna.opa pijaka, który miewał zwykle prze- mowy, przezwanosęką, gdyż po każdej przemowie doda- wał: „Za te mojo oseke wlejcie mi co w pasceke”, (zanik nosówek).

ociemnieć, oślepnąć: „y oni poślepli czyli pocie- mnieli”, pśń

urząd w obrzędzie weselnym

chustka biała

„Leciało pare gołąbki beze dwór, | Uderzyli skrzyde- leńkami o podwór”, pśń. wes.

łóżko

pomału

placek postny: „co sie tak rozlćzie”

fartuch

rańtuch, chustka płócienna

rozplatać: „at siostrzyczkę rozpletaje, | Matuli sie serce kraje”

śmieszka