Mieliśmy 14 lóż polskich, 15 niemieckich i 18 żydowskich
Prasowa Agencja Narodowa donosiła w 1936 roku o szerzących się w naszym kraju w zastraszający sposób wpływach masonerii. Ustalono, że ujawnione loże masońskie w Polsce dzieliły się na trzy grupy narodowościowe: polską, niemiecką i czysto żydowską, przy czym tak polskie, jak również i niemieckie loże — pozostawały pod przemożnymi wpływami tzw. „żydo-komuny”.
Loże polskie znajdowały się w Warszawie i nosiły nazwy:
– Najwyższa Rada Polski Rytu Szkockiego Dawnego i Uznanego,
– Narodowa Wielka Loża Polski,
– Loża-matka „Kopernik”,
– Loże symboliczne: „Prawda”, „Macierzyńska”, „Kościuszko”, „Wolność przywrócona”, „Łukasiński”, „Wiernych przyjaciół”, „Prawo ludu” i „Szarotka”.
W Łodzi: „Gabriel Narutowicz”.
W Sosnowcu: „Staszic”.
W Wilnie: „Tomasz Zan”.
Razem zatem w całej Polsce — 14 lóż polskich.
Loże niemieckie znajdowały się i nosiły nazwy:
W Poznaniu: Bund deutscher Freimaurerlogen in Polen („Związek Niemieckich Lóż Masońskich w Polsce”), Zum Tempel der Eintracht („Pod świątynią zgody”).
W Bydgoszczy: „Janus”.
W Chełmnie: Wilhelm zur strahlenden Gerechtigkeit („Wilhelm pod promieniejącą sprawiedliwością”).
W Chojnicach: Friedrich zur wahren Freundschaft („Fryderyk pod prawdziwą przyjaźnią”).
W Gnieźnie: Zum bekränzten Cubus („Pod uwieńczonym sześcianem”).
W Grudziądzu: Viktoria zu den drei gekrönten Türmen („Zwycięstwo pod trzema ukoronowanymi wieżami”).
W Inowrocławiu: Zum Licht im Osten („Pod światłem na Wschodzie”).
W Katowicach: Zum Licht im Osten („Pod światłem na Wschodzie”).
W Krotoszynie: Zum Tempel der Pflichttreue („Pod świątynią wierności obowiązkowi”).
W Ostrowie: Zum Tempel der Treue im Osten („Pod świątynią wierności na Wschodzie”).
W Rawiczu: Zum Tempel der Bruderliebe („Pod świątynią miłości braterskiej”).
W Starogardzie: Augusta zur Unsterblichkeit („Augusta pod nieśmiertelnością”).
W Toruniu: Zum Bienenkorb („Pod ulem”).
W Pszczynie: Zu den drei Bergen („Pod trzema górami”).
Razem zatem w całej Polsce — 15 lóż niemieckich.
Loże żydowskie (B’nai B’rith) znajdowały się i nosiły nazwy:
W Krakowie: Wielka Loża „B’nai B’rith” i Związek Stowarzyszeń Humanitarnych „B’nai B’rith w Polsce”.
W Poznaniu: Loża B’nai B’rith „Amicitia”.
W Krakowie: Loża B’nai B’rith „Solidarność”.
W Bielsku: Loża B’nai B’rith „Esra”.
W Łańcucie: Loża B’nai B’rith „Deopolis”.
W Lesznie: Loża B’nai B’rith im. Rafała Koscha.
W Przemyślu: Loża B’nai B’rith „Humanitas”.
W Katowicach: Loża B’nai B’rith „Concordia”.
W Warszawie: Loża B’nai B’rith „Braterstwo”.
W Królewskiej Hucie: Loża B’nai B’rith im. Michała Sachsa.
W Łodzi: Loża B’nai B’rith „Montefiore”.
W Stanisławowie: Loża B’nai B’rith „Achdiwuth”.
W Krynicy: Loża B’nai B’rith „Sezonowa”.
W Białymstoku: Loża B’nai B’rith — w trakcie organizacji.
W Częstochowie: Loża B’nai B’rith — w trakcie organizacji.
W Równem: Loża B’nai B’rith — w trakcie organizacji.
W Wilnie: Loża B’nai B’rith — w trakcie organizacji.
Razem zatem w całej Polsce — 18 lóż żydowskich.
Wszystkie loże masońskie, czysto żydowskie, pracujące na ziemiach polskich, nie podlegały w najmniejszym stopniu masońskim czynnikom polskim.
Ich centralna władza mieściła się w Cincinnati (U.S.A.)
A zatem w Polsce istniało 47 lóż masońskich ujawnionych, obejmujących swymi mackami poszczególne dzielnice kraju.
Źródło: „Głos Lubelski”, R. 23, nr 309, 11 listopada 1936, s. 3.
Digitalizacja: Biblioteka Cyfrowa WBP w Lublinie.
Dodaj komentarz