Otwarcie kolejki górskiej na Górę Parkową w Krynicy uzdrowiło ruch turystyczny w regionie i stało się jedną z najważniejszych inwestycji miejscowości. Uruchomiona w drugiej połowie grudnia 1937 roku szybko zdobyła dużą popularność wśród kuracjuszy i turystów.
W pierwszych tygodniach funkcjonowania kolejki zainteresowanie było bardzo duże. W grudniu, w ciągu zaledwie kilkunastu dni, skorzystało z niej 3 437 osób. W styczniu liczba ta wzrosła do 11 460, a do 10 lutego odnotowano kolejne 4 059 przejazdów. Łącznie daje to 18 956 pasażerów w niespełna dwa miesiące.
Do wysokiej frekwencji przyczyniają się nie tylko walory widokowe Góry Parkowej i łatwy dostęp do terenów narciarskich, ale też przystępna cena. Bilet w obie strony kosztował 80 ówczesnych groszy, a dla zrzeszonych narciarzy – 50 groszy.
Choć kolejka działała, inwestycja nie była jeszcze w pełni ukończona. W marcu, prace przy dolnej stacji dobiegały końca, a górna miała być gotowa najpóźniej do 1 czerwca 1938 roku. W maju planowane było uruchomienie kawiarni i restauracji. Na szczycie miały powstać także solaria, słoneczne tarasy, korty tenisowe oraz inne obiekty rekreacyjne.
Koszt budowy wyniósł 620 tys. zł. Dwukrotne badania techniczne potwierdziły pełne bezpieczeństwo urządzenia.
Do dziś, choć unowocześniona kolejka ma znaczenie zarówno zimą, kiedy służy narciarzom, jak i latem, kiedy korzysta z niej szeroka grupa kuracjuszy i odwiedzających Krynicę Zdrój turystów. Dzięki niej łatwiej dotrzeć do atrakcyjnych terenów spacerowych i widokowych położonych na Górze Parkowej.
Źródło: Turystyka, 1938, R. VI, nr 3
Dodaj komentarz